––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––
Norma ISO 216 definiuje trzy serie formatów: A, B i C.

Format A

Stosunek boków w formacie A jest zawsze jak 1 do √2, z zaokrągleniem
do pełnych milimetrów.

Taki stosunek długości boków powoduje, że po złożeniu arkusza na pół krótszymi
bokami do siebie uzyskuje się dwa arkusze, o takiej samej proporcji boków, jak
arkusz wyjściowy.

Rozmiar formatu A0 jest tak dobrany, aby jego powierzchnia wynosiła 1 m²
co stanowi podstawę do wyznaczania gramatury.

Kolejne formaty z tej serii są tworzone przez dzielenie arkuszy w połowie ich
dłuższego boku.

Format B

Wymiary formatów B są średnią geometryczną z dwóch pośrednich wymiarów A
(zatem i ich proporcje są jak 1 do √2), z zaokrągleniem do pełnych mm, np. wymiary
boków B1 są średnią geometryczną z boków A1 i A0.

Format C

Seria formatów C jest głównie stosowana do kopert.

Wymiary formatów C są średnią geometryczną z odpowiednich wymiarów A i B,
np. format C2 jest średnią geometryczną z A2 i B2.

Ich oznaczenie informuje, jakiego rodzaju papier formatu A można bez składania
umieścić w danej kopercie.

Także i w tym formacie proporcje boków spełniają stosunek 1 do √2.